บางทีเขาก็ไม่ได้ไปไหนไกล อยู่ใกล้ๆ
เพียงแต่เราไม่รับรู้ หรืออาจไม่อยากรับรู้เพราะใจตัดสินไปแล้ว

และเพราะความที่อาจไม่เข้าใจกับใจคน
คำว่ารัก มันทำให้คนเราทำได้ทุกอย่าง
ความรักทำให้เกิดความเห็นแก่ตัวนั้น มันก็มีจริง
ความแตกต่างระหว่างใจหญิงกับใจชายนั้นมีมาก
บางทีเราคิดว่าเขาพยายามหนีเรา
แต่เราต่างหากที่กำลังหนีเขา
ทั้งที่เขายังอยู่ที่เดิมเหมือนเดิม
แต่เพียงแค่ความเข้าใจอะไรไม่ตรงกันเท่านั้นเอง
หนีอย่างไร ก็หนีใจตัวเองไม่พ้น
และก็มานั่งทนคิดถึงเพราะใจมันหนีไม่พ้นนั่นเอง
มีพบย่อมมีพราก เป็นสัจธรรมที่หนีไม่พ้น
แต่จะพรากจากกันไปโดยมีความผูกพันเยื่อใย
หรือจากกันไปด้วยไร้ซึ่งสายสัมพันธ์เท่านั้นเอง
หากพบกันวันนี้แล้วมีจาก
ก็ไม่อยากพบกันให้หวั่นไหว
พบแล้วครองหมองช้ำพบทำไม
ในเมื่อใจมิอยากเอ่ยเผยคำลา
สร้างสิ่งอันเป็นที่รักไว้ในใจ
ก็ทุกข์ใจกับสิ่งอันเป็นที่รัก
วาทะโอสถ ภิกขุ

ทำอะไรก็ทำได้นะ แต่ทำใจนะยากจัง
